Getting Whole

Afvallen en Mind & Soul hierin betrekken: heel worden dus. Gezond worden. Geestelijk timmer ik al hard aan de weg, maar mijn lieve lichaam ben ik vergeten. En terwijl ik het vergat is het stijf en dikker geworden. Dit artikel is er weer een die ik lastig vind om te plaatsen omdat ik liever wil dat alles perfect is (wat perfect dan ook mag zijn). Voor veel vrouwen is de relatie met hun lichaam eentje van haat en liefde en ik ben daar zeker geen uitzondering op. 

Toen ik van de week op de weegschaal ging staan schrok ik van het getal. Eerst voelde ik me een mislukking en een tientonner. Vervolgens vond ik dat ik me niet moest focussen op afvallen want hoe kan je zeggen dat je je lichaam omarmt terwijl je je best doet om gewicht kwijt te raken? Later besefte ik dat het niet gaat om hoe ik er uit zie (ok, wel een beetje, ik ben nog steeds mens) maar meer over goed voor mezelf zorgen. Niet mindless eten maar verantwoordelijkheid nemen voor wat er in mijn mond gaat en waarom. Ik heb periodes van emotie eten gehad, dus die reden onderzoeken en daar een oplossing voor vinden is een goed startpunt. Maar ik heb ook teveel gesport en mijn lichaam op die manier in puin geholpen (zometeen meer).

Een paar weken geleden heb ik een Toewijding gedaan. Ik heb me toegewijd aan mijn spirituele pad en terwijl ik me na de weegschaal-ochtend me een mislukking voelde, besefte ik ook dat een toewijding aan een spiritueel pad ook een toewijding aan mezelf is. En daar hoort mijn lichaam bij. Hoe kan je je maar tot 1 aspect toewijden? In een vorig artikel sprak ik al over heelheid en donker & licht. Nu gaat het over goed voor jezelf zorgen in alle aspecten. Mind, Body & Soul.

De voorgeschiedenis

Begrijp me trouwens niet verkeerd: ik ben voor zover ik weet gezond en heb geen echt gigantisch overgewicht. Alles is relatief. Maar ik weet wel dat ik beter voor mezelf kan zorgen en dat gewicht verliezen geen kwaad kan. Ik ga in ieder geval niet terug naar de linker foto.

getting whole2

Ik heb eigenlijk altijd al wel een lastige relatie met mijn lichaam gehad. Op de middelbare school sloeg ik expres lunch over om te zorgen dat ik niet te dik werd. Daarnaast heb ik bijna mijn hele jeugd in paardenstallen doorgebracht en deed daardoor veel lichamelijk werk (inclusief alle kilometers fietsen). Dus ik was flink dun. Sommigen zeiden zelfs té dun. Toen ik ging studeren had ik geen tijd meer voor de paarden en had ik geen vervanging. Wel at ik nog steeds hetzelfde, omdat dat niet veel was viel mijn gewichtstoename best mee. Toen ik uiteindelijk ging samenwonen werd ik wat zwaarder.

Ik heb daarna een periode gehad dat ik heel lang heel streng was qua eten en lichaamsbeweging. Ik rugbyde een tijdje (denk 2x per week 1,5u cardio en zware krachttraining), trainde ondertussen voor 5km, fitnesste 2x per week en deed voor de rugby nog een halfuur kracht. Uiteraard raakte ik overtraind en daar pluk ik vandaag nog steeds de wrange vruchten van: ik heb chronische shin splints waardoor ik niet naar de bus kan rennen zonder pijn in mijn schenen.

Omdat ik flink dwangmatig was geworden in eten en sporten, besloot ik radicaal rust te nemen en niets meer te doen. In het begin at ik nog steeds wel netjes, maar later ook niet meer. Dat bracht mij tot nu, op mijn zwaarste ooit. Let wel, het is voor mij zwaar en waarschijnlijk valt het in de categorie ‘mild overgewicht’. Ik ben 1.83 en 90kg schoon aan de haak. Ik voel me op dit moment niet comfortabel om de bekende ‘voor’ foto’s te laten zien, dus hoezeer ik er ook van ben om in de schaduw te stappen, hoeft dat niet altijd publiekelijk.

De 10kg minder

Ik weet dat ik als het op eten en sporten aankomt erg dwangmatig kan worden en daarom heb ik ook nooit meer geprobeerd mezelf een regime op te leggen. Dat ga ik deze keer ook dus niet doen. Wel ga ik meer op mijn eten letten en gewoon beginnen met 2 of 3x in de week te sporten. Het liefste een uurtje, als het niet anders kan is een halfuurtje ook goed.

Gelukkig heb ik door mijn flinke sporten wel een klein beetje verstand gekregen van wat voor mij werkt en wat ik relatief leuk vind. Eigenlijk heb ik een hekel aan sporten en mijn ‘vrijheid’ opgeven (zo voelt het namelijk) dus het beste wat ik kan doen is mijn mindset veranderen. Dat is natuurlijk een lange weg maar ik was ook niet van plan nog een summer body te krijgen en die 10kg mag er heel rustig van af. Ik weet welke workouts ik nog wel ok vond om te doen en welke ik stiekem leuk vond. Ook staan er gelukkig nog gewichten in de berging, haha!

 

getting whole

De mindset

Voor mij voelt sporten als het opgeven van mijn vrijheid. Omdat ik van mezelf nog meer moet dan ik al moet en dat geldt ook voor opletten met mijn eten. Ik wil hier ook dus een beetje flexibel in zijn. De 80-20 regel wordt dus de richtlijn en snoepen mag, als er dan maar iets aan de andere kant tegenover staat. Dus een extra rondje lopen bijvoorbeeld. Oh ja, en ook geen poespas of lastige methodes. Gewoon boerenverstand. Toen ik dat aan mijn vriend vertelde moest hij grinniken ‘dat klinkt helemaal als jou’.

Het grootste struikelblok dat ik nu kan voorstellen is mijn energie. Ik ben aan het einde van de werkdag uitgeput en kan het daarom vaak niet opbrengen om te gaan sporten. Ook weet ik dat sporten juist voor meer energie kan krijgen dus ik zal hier tot op zekere hoogte doorheen moeten, maar ik moet ook echt leren luisteren naar mijn lichaam. Niet naar het ego dat zegt dat ik moet presteren, en niet naar het ego dat zegt dat ik lui mag zijn.

In dat gedeelte wil ik mijn best doen om mijn spiritualiteit in dit proces te betrekken. Dus met de schaduw gaan zitten en voelen waar de mindset van nu in mijn lichaam zit en dat accepteren. Alle onderdelen van het mens-zijn er in betrekken. Heel worden dus.

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge