Over weerstand, negatieve gevoelens en donkerte

weerstand negatieve gevoelens en donkerte

De laatste tijd kom ik steeds meer mensen tegen die zich uitspreken tegen het gepropageerde ‘Love & Light’ in de spirituele community. Het lijkt wel alsof het donker niet meer mag bestaan en het ene paradigma (het mannelijke, doenerige) wordt vervangen voor afwachtendheid, onder het tapijt vegen van alles dat niet goed gaat in het leven. Danielle LaPorte noemde het laatst een Spiritual Bypass. Vandaag mijn kijk hierop.

Even een waarschuwinkje vooraf: ondanks dat ik dus een groot voorstander van heelheid ben, moet ik toch woorden als ‘donker’ en ‘negatief’ gebruiken om over te brengen wat ik bedoel.

Weerstand is een natuurlijk onderdeel van verandering

Als coach in de dop leer ik natuurlijk op dit moment veel technieken en daar hebben we het uitvoerig over weerstand. Coachen gaat over veranderen omdat je ergens niet tevreden mee bent en dit is eigenlijk wat we doen wanneer we besluiten op het spirituele pad te stappen. We gaan een gigantische verandering tegemoet: in denken, in gedrag en we ontdoen ons van lagen conditionering die we zelf niet nodig vinden. Wat een natuurlijk onderdeel is van verandering, is weerstand. Ons brein is aangelegd om veilig in onze comfortzone te blijven, waar de zaken voorspelbaar zijn. Verandering is dus een gevaar. Door weerstand probeert ons brein ons te beschermen tegen enge zaken die ons het leven kunnen kosten. Dat dat niet zo is, weet ons brein niet altijd. Aan ons dus de taak om het hiervan te overtuigen, maar dat doe je niet door het te negeren. Dat maakt de weerstand alleen maar erger en dan lukt het niet om elke dag te mediteren of aan yoga te doen.

3 stappen om weerstand te identificeren

  • Onderzoek waar de weerstand vandaan komt. Doe dit door na te gaan wat je precies niet wilt en dus waarom.
  • Ga vervolgens na wat je kan doen om de weerstand te verminderen (je gaat dus niet in op of de weerstand gegrond is, dat is het namelijk altijd). Soms moet je even een stapje terug doen en de verwachtingen bijstellen.
  • Check vaak in bij je weerstand en kijk of het afneemt

weerstand negatieve gevoelens en donkerte2

Ego is niet slecht

Het is zo jammer dat het ego tegenwoordig een slechte reputatie heeft gekregen. Het ego helpt ons juist in de wereld door een persona neer te zetten. Een identiteit zodat je mee kan draaien in de wereld waar we in leven. Het zorgt dat we met andere mensen om kunnen gaan, onze sleutels kunnen vinden en een spiritueel pad kunnen uitstippelen. Want laten we wel wezen: hoe erg we ook uit stardust bestaan, hoe verlicht we ook zijn: veel mensen hebben niet de gelegenheid om zich volledig terug te trekken uit de wereld. Er zijn maar weinig zenmonniken op deze aarde. En zoals Tijn Touber in een van zijn boeken zegt (ben helaas vergeten welke), de echte uitdaging ligt in een zenmonnik of yogi zijn in het dagelijkse leven met alle verleidingen en dan de waarden beoefenen die zo belangrijk zijn in deze wereld. Probeer maar compassie te tonen terwijl een onoplettende autobestuurder je op de snelweg snijd en zo bijna een ongeluk veroorzaakt. Ik heb niets tegen zenmonniken en yogi’s die zich wel van de wereld uitsluiten: zij vinden namelijk waarheden die je misschien niet vind als je afgeleid bent door de bestuurder. Maar het een hoeft het ander niet uit te sluiten.

Helaas zijn veel nieuwe spirituele tradities gericht op het verwijderen van het ego om zo heelheid te bereiken. Heelheid is volgens mij heel belangrijk maar de ziel kan niet zonder het ego. In mijn ogen zit er heel veel wijsheid in beiden en die zou je ook allebei aan moeten spreken. Als je je namelijk alleen maar focust op het verwijderen van jouw ego, dan ben je juist met dualiteit bezig en we waren toch allemaal 1, verbonden en heel?

Lessen uit donkerte of negativiteit

Net zoals weerstand en het ego ons zaken kunnen leren en niet genegeerd of verwijderd mogen worden, mogen negatieve gevoelens dat ook niet. Boosheid, verdriet, angst, eenzaamheid of gewoon algehele blegh: mag er allemaal zijn. Het moet er ook zijn want anders is jouw gevoelswereld niet compleet. Het leven is niet alleen maar love and light, hoe graag we ook willen. Door een deel van het leven te negeren, leef je eigenlijk niet. Veel spirituele paden nemen dit mee maar hebben vervolgens toch het doel zich er van te ontdoen. Het is helemaal ok om je slecht te voelen en hier gehoor aan te geven. En dan kan je nu denken ‘blijf er niet in hangen’ maar dat verschilt per persoon. Sommige mensen verwerken deze emoties gewoon wat langzamer maar vaak weet je zelf wel wanneer het genoeg is geweest. Houd dus rekening met jouw eigen proces.

Social media

Het beeld dat alles geweldig en dus love and light  moet zijn wordt heel erg benadrukt op social media. En ik snap wel waarom er minder over geschreven wordt: lastige emoties zijn gewoon niet leuk om over te schrijven. Je moet bij jezelf even goed graven en dat dan delen met de wereld. Je leest alleen over negativiteit in de context van een overwinning, mezelf inclusief. Dat komt omdat negatieve emoties rauw zijn en je moet je kwetsbaar opstellen. Opeens ben je niet meer mindful of verlicht maar gewoon een mens met z’n gekke/stomme aardse probleempjes. Daarnaast is er in het nieuws al genoeg negativiteit en dan willen mensen het geloof vasthouden dan de wereld niet in brand staat, want met die en die gaat het goed. Dat is ook weerstand en een overlevingsstrategie. Niets mis mee. Maar het geeft wel een vertekend beeld waardoor negativiteit, het ego en donkerte geen plek meer hebben in de samenleving of het dagelijkse gesprek. Balans is dus het toverwoord. De nieuwsmedia mogen meer aandacht besteden aan wat er goed gaat, en op een persoonlijk niveau moet je misschien gewoon de lichtschakelaar eens uit doen en wel met jezelf gaan zitten.

Mijn eigen lessen

Lessen die ik uit mijn negatieve emoties heb geleerd zijn onder andere dat ik heel erg sterk en dapper ben. Maar ook dat mijn hoofd overuren kan maken met mogelijke rampscenario’s en dat ik ze soms best mag negeren. En dat ik slim genoeg ben om dit te signaleren en vervolgens te handelen. Daarnaast heb ik geleerd dat ik, als vrouw, veel van deze donkere emoties als huilen uit (een sociaal geaccepteerde vrouwelijke emotie voor alles), terwijl ik helemaal niet moet huilen. Ik mag net zo boos worden als ieder ander en dat lucht altijd meer op dan huilen omdat er niets blijft sluimeren.

Laten we ons dus focussen op heelheid. Stap soms even de donkerte in, eer alle emoties en leer de lessen die je moet leren (of juist lekker niet). 

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge